TERAPIA WIDZENIA

Terapia widzenia wspomaga rozwój dzieci słabowidzących poprzez naukę korzystania z uszkodzonego zmysłu wzroku. Skierowana jest do dzieci ze schorzeniami wzroku, które podczas zajęć uczą się wykorzystywać zmysł wzroku do tworzenia optymalnego dla swoich potrzeb systemu poznawczego i wykorzystywania go do gromadzenia wiedzy o świecie.

Terapeuta widzenia:

  • przeprowadza funkcjonalną diagnozę widzenia małych słabowidzących dzieci
  • prowadzi zajęcia z zakresu usprawniania wzroku dzieci
  • podpowiada rodzicom, w jaki sposób bawić się z dzieckiem, aby jak najpełniej korzystało ono z posiadanych możliwości wzrokowych
  • stymuluje rozwój poznawczy i ruchowy wspierając wielozmysłowy system poznawczy dziecka

Sala Doświadczania Świata jako miejsce terapii i zabawy

Dzięki hojności Lions Clubs International i Klubów Lions Strefy Trójmiasto od maja 2008 roku dzieci z uszkodzonym narządem wzroku z województwa pomorskiego mogą w Gdańsku Sobieszewie, w ramach wczesnego wspomagania rozwoju, korzystać z Sali Doświadczania Świata. Sobieszewska filia wczesnej interwencji Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Laskach wzbogaciła swoją ofertę terapeutyczną stając się jedynym na Pomorzu ośrodkiem prowadzącym kompleksową rehabilitację małych dzieci niewidomych i słabo widzących, także tych ze złożonymi niepełno sprawnościami.
Sala Doświadczania Świata (Snoezelen) to miejsce, w którym osoby niepełnosprawne mogą, poprzez stymulację polisensoryczną, bawić się a przede wszystkim ćwiczyć swoje zmysły.
Dzięki możliwości regulacji siły i rodzaju bodźców osoby nadaktywne, przestymulowane, wyciszają swoje emocje a pasywne są zachęcane do aktywności.
Dzieci niepełnosprawne wzrokowo, ze złożonymi niepełnosprawnościami mają znacznie utrudnione poznawanie świata. Świat wówczas przynosi się do dziecka, dziecko przynosi się do świata.
W SDŚ niepełnosprawne dziecko jest „oprowadzane” przez terapeutę po świecie, co prawda sztucznym, ale dzięki bliskości i stabilności dostępnym. SDŚ jest często pierwszym miejscem, w którym można zaobserwować reakcję dziecka na bodźce zewnętrzne. Jest to miejsce, w którym odkrywa ono to, że świat jest ciekawy, fajny, bezpieczny. To zainteresowanie przenoszone jest na prawdziwy świat, na odbiór naturalnych bodźców.
W Sali Doświadczania Świata jest możliwość stymulowania wybranego, pojedynczego zmysłu (np. zmysłu równowagi na łóżku wodnym) jak i kilku naraz (np. zmysłów: równowagi, wzroku i słuchu gdy dziecko leżąc na łóżku wodnym słucha dźwięków natury i przygląda się obrazom z projektora).
Poprzez umieszczenie w jednym pomieszczeniu przedmiotów/urządzeń mających wielostronne zastosowanie (np. ścieżki dźwiękowo-świetlno-dotykowej, platformy wibrująco-świetlno-dźwiękowej, podświetlanego basenu z piłeczkami) dziecko z uszkodzonym narządem wzroku korzysta z możliwości wyboru określonej aktywności.
W SDŚ nie można być biernym – ten kolorowy, świecący, grający, pachnący świat zachęca do aktywności.
Aktywność własna, zabawa to kolejne zalety SDŚ. Dzieci z uszkodzonym narządem wzroku mogą bezpiecznie, samodzielnie korzystać z Sali. Terapeuta ma wówczas możliwość „podglądania” dziecka, poznania jego ulubionych form aktywności. Dzięki temu terapeuta może opracować program stymulacji uwzględniający nie tylko potrzeby ale i zainteresowania niepełnosprawnego dziecka.
W indywidualnym programie terapeuta może umieścić stymulację zmysłów: wzroku, dotyku, słuchu, węchu, równowagi, propriocepcji.
Dzieci niewidome często cechuje obronność dotykowa, czyli niechęć do poznawania nowych bodźców dotykowych. Dzięki przebywaniu w SDŚ dzieci mogą powoli, swobodnie eksperymentować z różnymi fakturami poznając rzeczy miękkie i twarde, śliskie i szorstkie, zimne i ciepłe…
Różnorodne bodźce wzrokowe zachęcają dziecko do posługiwania się wzrokiem – dzieci słabo widzące np. oglądają przedmioty w świetle fluorescencyjnym, śledzą światła i ich odbicia, obserwują kolory, poszukują świecących zabawek.
Jeśli jest taka potrzeba to dziecko niepełnosprawne może otoczyć świat dźwięków natury, muzyki poważnej albo popularnej. Dźwięki te mogą być skojarzone z wibracjami i światłami.
W SDŚ może także różnie pachnieć – słodko by wyciszyć, rześko by pobudzić.

Dziecko niepełnosprawne w SDŚ to nie tylko bierny odbiorca bodźców ale aktywny ich twórca. Dziecko może poprzez aktywność ruchową uruchamiać dźwięki i światła („poruszam się, słyszę, widzę”). Takie działanie dziecka poprawia integrację zmysłów dając mu szansę na harmonijny rozwój.
Niezaprzeczalnym atutem Sali Doświadczania Świata jest to, że można wykorzystać ją na wiele sposobów, że może ona służyć nie tylko dzieciom ale i dorosłym – i tak właśnie Sala w Gdańsku Sobieszewie jest wykorzystywana.